Tag Archive: love

O Kadhal Kanmani..

Mani spl

O Kadhal Kanmani.. maybe I expected too much out of you..! My bad.. I read too much about the movie before I could watch it..so I ain’t giving any more spoilers and I am not discussing the story as well… One thing I would definitely say, ‘I am happy that the Mani Ratnam whom we knew in the late nineties is still there’.. After the likes of ‘Kadal’ and ‘Raavanan’, some really started to wonder whether we lost the man who had such charm in creating beauty out of nothing. Trust me OK Kanmani is a reprieve but it will not be the top of my list in Mani Ratnam’s must watch.

Maybe I still dig ‘Bombay’ for it’s wonderful portrayal of emotions.. ‘Alaipayuthey’ for it’s simple story and ‘Aaytha Ezhuthu’ for the connect you feel with the characters.. All in all, truth be told, I am still someone who liked the innocent romance of ‘Alaipayuthey’  than the knowing kind of ‘O Kadhal Kanmani’..

The movie is breezy and I definitely have no qualms about it. I just wonder how Mani Ratnam always has the right people for the right characters. Imagine doing it for decades.. Awesome is all I have to say.. He just makes you feel at home by not going overboard with the choice of cast. This movie might remind one of ‘Alaipayuthey’, ‘Pudhu Pudhu Arthangal’ but I don’t see anything wrong in this as the essence of the movie is what matters.

PC Sriram.. what can I say about the man who is just down right wonderful with his camera… You will just love the frames and you will totally be able to understand why PC is best at what he does… He makes the screen come alive.. It is so easy for you to transport yourself to the world he creates.. Pure bliss..

The magic of ARR along with PC’s camera under Mani’s guidance is something one should not miss at any cost. The actors have not overdone their roles and its a definite plus. The one-liners that is in sync with the current trend will bring a smile on your face.


love மூடன் மட்டுமே நம்புவான் என்று எண்ணிய என்னிடம் கண்ணாடியில் என் முகம் காட்டி சிரித்த ஒன்று… காதல்..

என்னிடம் நீ பேசும் முன்பே ஆயிரம் முறை நான் பேசிவிட்டேன் என் நினைவில் பதிந்த உன் பிம்பத்துடன்….

நீ செய்யும் சிறு அசைவுகளும் அழகாய் தோன்றும்… என்னவனாய் நீ வேண்டும் என்று எண்ணுகையில்…

நீ என்னை பார்க்கும் பார்வையில் உறைந்து போன என் உலகத்தில் நான் சிலிர்ப்புடன் நின்ற நாட்கள் பல ..

என் தோழிகளிடம் கேட்டு பார்.. என் பார்வையில் நீ யாரென்று தெரிய.. உன் மேல் நான் கொண்ட மோகம் புரிய…

உன்னை பற்றி உனக்கே தெரியாத பல விஷயங்கள் நான் அறிவேன்… எனக்காக நீ எதையும் செய்வாய் என்பதில் பெருமையும் கொள்வேன்..

உன்னிடம் பேசிய முதல் வார்த்தை.. உன்னோடு மேற்கொண்ட முதல் பயணம்.. உன்னுடன் பகிர்ந்த முதல் முத்தம்.. அனைத்தும் எனக்கு காவியமே..

இருபது வருடங்களாய் நான் கண்ட கனவுகளை நொடியில் மாற்றிக்கொள்ள தயங்கவில்லை… நீ என் அருகில் வாழ்நாள் வரை இருப்பாய் என்பதினால்..

உன்னோடு காணும் உலகம் ஏனோ சற்று கூடுதல் அழகாக தெரிகிறது.. அதில் நீயும் நானும் ஒன்றாக இருப்பதினாலோ?

காதல் ஒரு மாயை என்பார்கள் பலர்… அது உண்மையாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை நீ எந்தன் மாயாவியாக இருக்கும் வரை…..

நிறைய நினைவுகள் என்றும் நம்மை புடை சூழும்

ஆனால் சில தருணங்கள் மட்டுமே கொஞ்சம் நீளும்

ஏனோ சில வினாடிகள் மனம் அதை அசைப்போடும்

திரும்பி வாழ நினைக்கும் நொடிகளாய் அது மாறும்..


சில நேரங்களில் உண்மையை மனம் அறியாது

அறிந்தாலும் அது ஏனோ ஏற்க்க முடியாது

அந்த நேரத்தில் எல்லாம் நன்றாகவே தோன்றியது

இன்று ஏனோ சற்று வேறாக தெரிகிறது…


எப்பொழுதும் என்ற அர்த்தம் இன்று மாறுகிறது

எதிர்காலம் வெவ்வேறு திசைகளில் அழைக்கிறது

நாடுகள் பல கடந்தாலும் பிரியாதது அன்பானது

எங்கோ ஒரு நொடியில் சற்றே தொலைந்து போனது…!!!

The wait..

As I grow old and weak

Time is playing hide and seek

When am I gonna see my girl

With whom I will sway and swirl…

The dusk is fast approaching

I have to spend the darkness in waiting

Without her, my summers are long

All I hear is my lonely song…

My eyes are growing tired

In search of my desired

I know she is out there for me

I wish I could hold her with glee…

There I see a darkened cloud

The thunders too are roaring loud

May they meet my lovely dove

And convey my feeling of love…

The snowy flakes have come

The sight is quite awesome

Yet it doesn’t seem to be appealing

Because without her it’s not the real feeling…

The seasons are flying past me

So fast for me to clearly see

It just allows me to cope

With the grit and endless hope…

The aging silver that lines my hair

The tiny creases in my face so fair

Reminds the destiny for me

To wait for my lady to be..!!!