Archive for February, 2015



Shamitabh.. A story about how ego can play a nasty game in one’s life. Portrayed beautifully by Big B and Dhanush.

Daanish a mute boy always dreams to become an actor. Once he grows up, he travels to Mumbai from Igatpuri just to fulfill his dream. Initially, he doesn’t get a chance to prove his talents but later luck comes in the form of Akshara who plays the role of an AD. She tries to help him gain voice with the help of an advanced technology and becomes a buddy as well.

Once the surgery is over, they start searching for the suitable voice. They find a drunk Amitabh Bachchan on the footpath and Daanish insists on having his voice. They explain to Amitabh about the situation and he warms to the pair. Amitabh was rejected from Bollywood because of his voice and now he feels its time for payback.

Daanish changes his name to Shamitabh and hit movies become a hit. The duo is quite happy about their success and slowly ego creeps in. They have an argument about which is best.. the acting or the voice. So they both split up and do movies alone. As expected, the movies become a flop in box office.

Akshara speaks to them and convinces them to work together again. They plan to reveal their identity to media but unluckily they meet with an accident on the way. Daanish dies and Amitabh loses his voice.

Amitabh is amazing… Be it the moves.. the voice.. the singing.. the attitude.. You just know that you are watching a master perform what he does best.. Dhanush has definitely done well and proved his mettle to share screen space with Big B. Akshara comes across as a cool college kid rather than a heroine.

Cinematography by P.C. Sreeram is known to be classy and stays that way in this movie as well. Maestro Ilaiyaraja’s music is soulful and can speak volumes in certain portions of the BGM. Balki could have cut short some scenes but definitely the movie is worth a watch.

Initially my mind couldn’t take Amitabh’s voice for Dhanush.. It felt so wrong indeed. The baritone was funny to imagine on a man who is so different on the feature front. I still dig for a happy ending.. While so many bad movies can have good ending why not this one?



love மூடன் மட்டுமே நம்புவான் என்று எண்ணிய என்னிடம் கண்ணாடியில் என் முகம் காட்டி சிரித்த ஒன்று… காதல்..

என்னிடம் நீ பேசும் முன்பே ஆயிரம் முறை நான் பேசிவிட்டேன் என் நினைவில் பதிந்த உன் பிம்பத்துடன்….

நீ செய்யும் சிறு அசைவுகளும் அழகாய் தோன்றும்… என்னவனாய் நீ வேண்டும் என்று எண்ணுகையில்…

நீ என்னை பார்க்கும் பார்வையில் உறைந்து போன என் உலகத்தில் நான் சிலிர்ப்புடன் நின்ற நாட்கள் பல ..

என் தோழிகளிடம் கேட்டு பார்.. என் பார்வையில் நீ யாரென்று தெரிய.. உன் மேல் நான் கொண்ட மோகம் புரிய…

உன்னை பற்றி உனக்கே தெரியாத பல விஷயங்கள் நான் அறிவேன்… எனக்காக நீ எதையும் செய்வாய் என்பதில் பெருமையும் கொள்வேன்..

உன்னிடம் பேசிய முதல் வார்த்தை.. உன்னோடு மேற்கொண்ட முதல் பயணம்.. உன்னுடன் பகிர்ந்த முதல் முத்தம்.. அனைத்தும் எனக்கு காவியமே..

இருபது வருடங்களாய் நான் கண்ட கனவுகளை நொடியில் மாற்றிக்கொள்ள தயங்கவில்லை… நீ என் அருகில் வாழ்நாள் வரை இருப்பாய் என்பதினால்..

உன்னோடு காணும் உலகம் ஏனோ சற்று கூடுதல் அழகாக தெரிகிறது.. அதில் நீயும் நானும் ஒன்றாக இருப்பதினாலோ?

காதல் ஒரு மாயை என்பார்கள் பலர்… அது உண்மையாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை நீ எந்தன் மாயாவியாக இருக்கும் வரை…..